عشق؛ تنها کار درست زندگی:
مطالعات نوروساینس نشان میدهد که هنگام عشق ورزیدن، مناطقی از مغز که با اعتیاد درگیر هستند فعال میشوند. اما فراتر از آن، عشق به عنوان یک «بازتعریف معنا» عمل میکند: وقتی به کسی عشق میورزیم، بخشی از خودمان را در او میبینیم و این امر به زندگی جهتی فراتر از خودخواهی میدهد. شاید راز 'درست بودن' عشق در همین جستجوی معنا نهفته است. آیا عشق صرفاً یک توهم زیبا برای بقای نسل است، یا چیزی عمیقتر؟
راهکار:
عشق به عنوان تنها کار درست، یک دیدگاه رمانتیک زیباست. اما اگر این عشق، همان عشقی باشد که به خود داریم، چه؟ شاید عشق به خود، مقدمهٔ هر عشق دیگری است.