تنهایی دربند

شعر کوتاه درباره حبس و دیوار تنهایی:

تحقیقات در روانشناسی محیط نشان می‌دهد مشاهده یک پنجره حتی بسته، سطح کورتیزول را تا ۲۰٪ کاهش می‌دهد. اینجا «پنجره» نه فقط یک نیاز فیزیکی، که نماد آخرین امید ذهنی است. محرومیت از آن، بحران هویت و درماندگی آموخته‌شده ایجاد می‌کند. آیا دیوارهایی که ساخته‌ایم، گاهی از خود ما بلندترند؟

راهکار:

این شعر قابلیت تبدیل به یک کنایه اجتماعی دارد: گاهی خواسته‌های کوچک (پنجره) در برابر سیستم‌های بزرگ (کوهی از دیوار) ناچیز به نظر می‌رسند. می‌توان آن را به نقدی از ساختارهای خشک و بی‌انعطاف در زندگی روزمره تعمیم داد.