تنهایی کنار دریا: دلتنگی و صدای موج:
از نظر عصبشناسی، طرد اجتماعی همان بخشهایی از مغز را فعال میکند که درد فیزیکی. تنهایی تنها یک احساس نیست، دردی واقعی است. به همین دلیل است که هوای سرد و بغلنکردن کسی، تن را میلرزاند. جالب اینجاست که مغز ما در نبود لمس، گاهی لمسهای خیالی میسازد تا کمبود را جبران کند؛ پدیدهای به نام «لمس فانتوم». تا حالا گرمای آغوشی که نیست را حس کردهاید؟
راهکار:
دریا همیشه آینۀ درون است. تصویر لعنتی که میبینی، شاید بازتابی از خاطرهای باشد که خودت اسیرش کردهای. تنهایی میتواند تبدیل به فضایی برای بازسازی آن تصویر شود؛ جایی که به جای انتظار برای دستی گرم، خود شانههایت را بگیری.