تو تنها چراغ جهان تاریک:
آیا میدانستید چشم انسان میتواند یک فوتون منفرد را در تاریکی مطلق تشخیص دهد؟ در تاریکیِ محض، حتی یک ذره نور کافی است تا دید ایجاد شود. این یعنی تو حتی بهاندازهٔ یک فوتون هم که باشی، کافیای تا تاریکی را بشکافی. آیا تا به حال به این فکر کردهای که چقدر نور برای دیده شدن لازم است؟
راهکار:
این نگاهِ دوگانهانگارانه رو میشه از زاویهای دیگه دید: گاهی خودت هم در تاریکیای، اما برای دیگری چراغی. همه ما همزمان هم نوریم هم سایه. شاید جذابتر اینه که بپرسیم: چطور میتونیم بدون اینکه از خودمون نور بگیریم، برای دیگران روشنایی باشیم؟