ترجیح میدهم به صندلی خالی نگاه کنم:
در روانشناسی، «چشمهای دروغگو» اغلب با «ناهماهنگی غیرکلامی» مرتبط است؛ جایی که پیام چشمی با کلمات در تضاد است. مغز این تضاد را بهعنوان یک تهداق اجتماعی ثبت میکند و سطح کورتیزول را افزایش میدهد. گاهی یک شیء خنثی مانند یک صندلی خالی، از یک نگاه پرتنش، آرامشبخشتر است. آیا تا به حال حس کردهاید نگاه یک شیء بیجان صادقتر از نگاه یک انسان است؟
راهکار:
این متن میتواند الهامبخش یک تمرین نوشتاری باشد: یک داستان کوتاه یا شعر از زبان همان «صندلی خالی» بنویسید که چه میبیند و چه احساسی دارد.