تنهایی ترسناکتر است یا آدمها؟:
۱۹۰۶، «جورج هربرت مید» روانشناس اجتماعی نشون داد که ذهن ما «دیگری تعمیمیافته» رو میسازه—یعنی تصویری از قضاوت بقیه که حتی در خلوت هم ما رو میترسونه. جالب اینجاست: ترس از آدمها ریشه در ترس از طرد شدن داره، نه لزوماً خود آدمها. تنهایی اما همون «خود واقعی» رو بدون نقاب نشون میده. سوال: آیا تا حالا بین دو ترس، تنهایی رو انتخاب کردی؟
راهکار:
نگاه کن: تنهایی مثل اتاق امنه، آدمها مثل خیابون پر از دستانداز. شاید این جمله میخواد بگه که ترس از آدمها گاهی اونقدر زیاد میشه که تنهایی یه انتخاب عاقلانهست نه یه شکست.