چرا بعد از دلشکستگی، تنهایی را به اعتماد ترجیح میدهیم؟:
پژوهشهای عصبشناسی نشان میدهند پس از خیانت، سطح اکسیتوسین در مغز کاهش مییابد و آمیگدال برای جلوگیری از تکرار درد، پاسخهای اجتماعی را مهار میکند. به همین دلیل «تنهایی امن» از «اعتماد پرریسک» منطقیتر به نظر میرسد. با این حال، تنهایی طولانیمدت کورتیزول را بالا میبرد و همان آسیبی را ایجاد میکند که از آن فرار میکنید. آیا این جمله یک انتخاب واقعی است یا فقط مکانیزم محافظتی مغز؟
راهکار:
میتوان این جمله را از «اعتماد نکن» به «انتخابیتر اعتماد کن» تغییر داد: به جای کنارهگیری کامل، مرزهای سالم بگذار و امنیت را با چند رابطه کوچک و قابل اتکا تجربه کن.