تنهایی به مثابه یک دنیا

تنهایی من، یک دنیای کامل:

از نظر روانشناسی، «تنهایی اجباری» مضر است، اما «تنهایی اختیاری» می‌تواند منبع خلاقیت عظیمی باشد. بسیاری از نوابغ، از نیوتن تا کافکا، جهان‌های فکری خود را در انزوای خودساخته پرورش دادند. آیا این جهان درونی تو بیشتر شبیه یک کهکشان است یا یک اقیانوس؟

راهکار:

این ایده‌ی قوی که تنهایی تو می‌تونه یک جهان کامل باشه، می‌تونه نقطه‌ی شروع یک اثر هنری (یک شعر بلندتر، یک طرح یا حتی یک قطعه موسیقی) باشه. جهان درونت رو نقشه‌برداری کن.