تنهایی بدون آدمها

دلتنگی برای خاطرات، نه آدم‌ها:

تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد که مغز هنگام یادآوری خاطرات، آن‌ها را هر بار بازنویسی می‌کند و احساسات فعلی را به آن‌ها تزریق می‌کند. یعنی خاطره‌ای که امروز دلتنگش هستی، در واقع نسخه‌ای ویرایش‌شده از گذشته است که دیگر وجود خارجی ندارد. این پدیده «نوسان حافظه» نام دارد. پس شاید دلتنگ چیزی هستی که هرگز واقعاً نبوده.

راهکار:

این جمله به یک حقیقت روانشناختی اشاره دارد: خاطرات اغلب از خود افراد ایده‌آل‌تر می‌شوند. اگر دلتنگ خاطره‌ای هستی، می‌توانی آن را در قالب یک داستان کوتاه یا نقاشی بازآفرینی کنی تا هم به آن احترام بگذاری و هم از اسارتش خارج شوی.