تنهایی بیداری و همدمی در خواب؛ شعری عاشقانه:
مغز در خواب REM دقیقاً همان مناطق مرتبط با تعامل اجتماعی را فعال میکند، گویی خواب یک شبیهساز همدم است. پژوهشها نشان میدهند افراد تنها رویاهای اجتماعیتر و واضحتری دارند، انگار مغز در نبود ارتباط بیداری، یک «تاو» درونی میسازد. آیا رویا شبکه اجتماعی شبانهٔ آدمهاست؟
راهکار:
رویاها صرفاً پاداش تنهایی نیستند، بلکه شاید نسخهٔ آزمایشی مغز برای همزیستی باشند؛ یک شبکهٔ اجتماعی درونی که در غیاب دیگری فعال میشود تا ما را در تمرین ارتباط نگه دارد.