ارزش تنهایی؛ خلوت با خود یا فرار از آدمهای بیارزش؟:
آیا میدانستی که مغز انسان در تنهایی، شبکه پیشفرض خود را فعال میکند که مسئول خاطرات، برنامهریزی و خلاقیت است؟ این یعنی تنهایی نه فقط «خالی از بیارزشها»، بلکه بستری برای پردازش عمیقترین لایههای ذهن است. پس شاید سوال اصلی این باشد: آیا ما تنهایی را انتخاب میکنیم، یا آن را تحمل؟
راهکار:
این جمله بیشتر یک نگاه شخصیست تا واقعیت محض. میتوانی از تنهایی به عنوان فرصتی برای خودشناسی و بازتعریف ارزشهایت استفاده کنی، بدون اینکه ناچار به قضاوت دیگران باشی. گاهی خلوت انتخابی، قدرتمندتر از جمعهای اجباری است.