تنهایی بعد از دوری

وقتی می‌گویند هیچ‌وقت فراموشت نمی‌کنند ولی فراموشت می‌کنند:

مغز انسان برای فراموشی بهینه‌سازی شده است: سیناپس‌هایی که مدام فعال نشوند در فرایند «هرس سیناپسی» حذف می‌شوند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند حتی خاطرات عاطفی هم هر بار که یادآوری می‌شوند، بازنویسی و کمرنگ می‌شوند. پس «یادت نمی‌کنم» فقط انتخاب نیست؛ یک ویژگی زیستی است. آیا این دانستن تسلی‌بخش است یا تلخ‌ترش می‌کند؟

راهکار:

این متن را می‌توان از زاویه‌ی رها شدن از سنگینی خاطره هم دید: یاد نکردنِ آن‌ها، به تو یادآوری می‌کند که تو هم حق داری برای همیشه در قاب ذهن کسی نمانی؛ گاهی فراموش‌شدن، آزادیِ پنهان است.