تنهایی با صداقت یا عزیز شدن با نقاب؟:
جامعهشناسان از «ارائه خود» گافمن میگویند: همه ما روی صحنه زندگی نقش بازی میکنیم؛ اما تماشاگران به نقابی که جای تحسین داشته باشد بلیط میدهند، نه به چهره واقعی. در تستهای روانشناسی، «راه رفتن روی موجِ» چاپلوسان در نگاه اول جذابیت میآفریند، ولی پس از چند برخورد ضریب اعتمادشان سقوط میکند. عزیز شدنِ نقابداران ارزانی نیست؛ آنان گروگان نقابیاند که یک روز از چسبیدنش خسته میشوند. آیا تنها ماندنِ بدون نقاب، بهای دیدنِ آدمهای واقعی نیست؟
راهکار:
میتوان این متن را معکوس خواند: بیادعایی و روراستی، همان اول رابطه، آدمهای بیارزش را میپراند و جا را برای کسانی باز میکند که واقعاً میخواهند بمانند.