تنهایی با وجود دیگری

وقتی صحبت با کسی مثل نفس کشیدن واجبه:

در علوم اعصاب، قطع رابطه با یک وابستگی عاطفی عمیق، همان مدارهای مغزی‌ای رو فعال می‌کنه که در ترک مواد مخدر فعال می‌شه. دقیقاً مثل سندرم محرومیت. مغز شما اون شخص رو به عنوان منبع دوپامین و اکسی‌توسین ذخیره کرده. به همین دلیله که منطق می‌گه قهر باشی ولی بدنت فریاد می‌زنه «حرف بزن». این فقط ضعف اراده نیست؛ نوروشیمیایی‌ست.

راهکار:

این متن وابستگی به یک شخص رو مثل نیاز به اکسیژن توصیف میکنه. یه دیدگاه روانشناسی: در نظریه دلبستگی، این نوع نیاز شدید اغلب ریشه در الگوهای دلبستگی اضطرابی داره. شاید بد نباشه یه بار با خودت چک کنی که آیا این نیاز واقعاً از طرف اون شخص تأمین میشه یا فقط عادت ذهنیته؟