طنز تلخ تنهایی: اشرف تک به دنیا میاد و تک میره:
جالب است که در زیستشناسی، پدیدهای به نام «انزوای تولیدمثلی» وجود دارد: وقتی یک گونه بهقدری تخصصی میشود که دیگر نمیتواند با هیچکس جفت شود. انگار انسان مدرن هم با تخصصیشدن فردیتش، به همان نقطه رسیده: تکتر از همیشه. سوال اینجاست: آیا این «تک بودن» یک انتخاب است یا سرنوشت ناخواسته جامعهی شبکهای؟
راهکار:
این جمله رو میشه به یه چالش طنز تبدیل کرد: «آخرین باری که حس کردی تکتکتکی و کسی نیست، کی بود؟»