تنهایی یا رابطه سطحی

تنهایی بهتر از رابطه باد آورده؟:

تحقیقات روانشناسی نشون می‌ده که کیفیت روابط، نه کمیتشون، تعیین‌کننده سلامت روانه. ارتباطات سطحی (مثل دوستی‌های «باد آورده») حتی می‌تونن احساس تنهایی رو تشدید کنن، چون انتظارات برآورده نمی‌شن. پارادوکس اینجاست که گاهی تنها بودن با خود واقعی، غنای عاطفی بیشتری داره تا بودن با کسی که لحظه‌ای میاد و میره. اینجا ترجیح آگاهانه‌ برای «کیفیت» به جای «کمیت» دیده می‌شه.

راهکار:

این جمله رو میشه از زاویه دیگه هم دید: شاید تنهایی انتخاب آگاهانه‌ای باشه برای دوری از آدم‌هایی که فقط «باد آورده» هستند. سوال اینه: آیا ترجیح میدی تنهایی رو با آرامش تجربه کنی یا رابطه‌ای که تهش باد میبره؟