عشق چیست: نفس کشیدن در هوای معشوق:
پدیدهای به نام «همزمانی تنفسی میان زوجها» وجود دارد: ضربان قلب و الگوی دم و بازدم عاشقان پس از مدتی همزیستی، ناخودآگاه همریتم میشود. این هماهنگی ناشی از نورونهای آینهای و تأثیر فرمونهای موجود در بازدم است که مستقیماً بر غده هیپوتالاموس اثر میگذارند. بهعبارتی، عشق واقعاً تنفس در هوای مشترک است، اما این هوا فقط حامل اکسیژن نیست؛ حامل پیامرسانهای شیمیایی است. نکته جالب این است که این همزمانی حتی در خواب هم ادامه دارد. از خود بپرسید: آیا عشق عمیقتر از آن است که تصور میکردیم، یا علم آن را فروکاسته است؟
راهکار:
شاید عشق تنها یک استعاره شاعرانه نباشد: زوجها در خواب هم ریتم تنفسشان هماهنگ میشود. پس «نفس کشیدن در هوای معشوق» در واقع همنوایی سیستم عصبی است، نه فقط هوا. این همزمانی فیزیولوژیک ریشه در نورونهای آینهای دارد که بیاختیار ما را با دیگری همریتم میکند.