چرا نباید کسی را از خودش متنفر کنیم؟:
خودمتنفری یک حس ساده نیست؛ یک مکانیزم بقای درونی‌شده است. وقتی کودک مدام «بد» و «ناتوان» خطاب شود، آن قضاوت را به هویت می‌چسباند و بعدها همان زخم را به شکل تحقیر و بی‌ارزش‌سازی به دیگران تزریق می‌کند. روان‌شناسان می‌گویند آزارگر اغلب منتقد درونی خودش را فرافکنی می‌کند؛ یعنی نفرتی که به تو می‌دهد، اول از آن خودش است. نفرت از خود مسری است، اما قطع کردن همین چرخه، شروع درمان است. کدام زخم‌ات را از دیگری قرض گرفته‌ای؟
راهکار:
این جمله فقط یک نصیحت اخلاقی نیست؛ یک هشدار روان‌شناختی است: کسی که دیگری را از خودش متنفر می‌کند، معمولاً دارد با صدای بلند همان چیزهایی را می‌گوید که سال‌ها به خودش گفته شده. پس خودمتنفری یک چرخه است، نه یک ویژگی شخصیتی؛ و تو می‌توانی آخرین حلقه‌اش باشی.