تمرین عشق با من، اجرا با دیگری:
تحقیقات نوروساینس نشون میده وقتی کسی رو «تمرین عشق» میکنیم، دوپامین ما برای پاداشهای احتمالی فعال میشه، اما اجرای نهایی اون پاداش رو برای طرف دیگه میفرسته. این یعنی مغز ما عاشق «پتانسیل» میشه، نه واقعیت. آیا عشق واقعی اصلاً جای تمرین داره؟
راهکار:
این جمله رو از زاویهای دیگه ببین: شاید اونقدر که برای تو «تمرین» بوده، برای اون شخص «اجرا» بوده و تو فقط نقش صحنهآرایی رو داشتی. نه خیانت، بلکه ناهماهنگی در مرحله رابطه.