چرا نباید دلت را به ستارهها ببندی؟:
آیا میدانستی که از دید روانشناسی شناختی، مغز انسان سوگیری «فاصلهی زمانی» دارد: به اهداف دور (ستارهها) ارزش بیشتری نسبت به پاداشهای فوری (ماه) میدهد. این یعنی بهطور غریزی حاضریم خوشیهای امروز را فدای رویاهای فردا کنیم. تحقیقات نشان داده که این سوگیری حتی در سطح نورونهای دوپامینرژیک قابل ردیابی است. آیا این «ستارهپرستی» ذهنی باعث نشده از ماه زندگیات غافل شوی؟
راهکار:
این جمله را میتوان بهعنوان یک هشدار در برابر «سوگیری تأخیر پاداش» تعبیر کرد: مغز ما تمایل دارد لذتهای دور و بزرگ را بیش از حد ارزشمند بداند، در حالی که زیباییهای نزدیک (مثل ماه) را نادیده میگیرد. پیشنهاد: لیستی از «ماههای زندگیات» بنویس – چیزهایی که الان در دسترساند و نادیده گرفتهای.