اگر قرار است تمام شویم، بیپایان بمانیم:
در فیزیک کوانتومی، ذرات در لحظه نابودی ناپدید نمیشوند بلکه به حالتهای دیگر انرژی تبدیل میشوند. مفهوم «بیاتمامی» در واقع قانون بقای ماده است: هیچ چیز واقعاً تمام نمیشود، فقط شکل عوض میکند. پس جمله شما نه یک آرزو، بلکه یک حقیقت علمی است. آیا این تسلیبخش است یا ترسناک؟
راهکار:
این جمله را میتوان به یک پارادوکس زیبا تبدیل کرد: اگر پایان اجتنابناپذیر است، چرا آن را به یک شروع بیپایان تبدیل نکنیم؟ پیشنهاد: در ادامه، تصویری از «بیانتها بودن» در لحظههای کوچک مثل طلوع خورشید یا نفس کشیدن بنویسید.