تماشاچی بودن

پادشاهی در دنیای خود با اعتماد به نفس بالا:

پادشاهان هخامنشی برای اداره قلمرو، «چشم و گوش شاه» می‌فرستادند؛ یعنی پادشاهی بدون بازخورد، توهم است. در روانشناسی هم «اثر تماشاچی» می‌گوید حضور ناظر می‌تواند عملکرد را بالا ببرد، ولی اگر فقط تماشا باشد، مسئولیت پخش می‌شود. صف تماشاچی‌ها می‌تواند هم تاج را برق بیندازد هم توهم قدرت بسازد. تاج تو بدون تماشاچی هم می‌درخشد؟

راهکار:

پادشاهی تو وقتی واقعی می‌شود که نیازی به صف‌کشیدن دیگران نداشته باشد؛ تماشاچی‌ها هم می‌توانند روزی پادشاه دنیای خودشان شوند. دنیا به اندازه کافی بزرگ است که همه تاج بگذارند.