تماشای رنج عاشق

سوختم و تو تماشا کردی!:

در روانشناسی، «تماشای رنج دیگران بدون مداخله» را «اثر تماشاگر» می‌نامند. جالب است که حضور دیگران اغلب به جای افزایش کمک‌رسانی، مسئولیت‌پذیری فردی را کاهش می‌دهد و افراد را به ناظران منفعل تبدیل می‌کند. آیا این منفعل بودن در عشق هم مصداق دارد؟

راهکار:

این جمله‌ی موجز، یک تصویر سینمایی قوی خلق کرده: یک قربانی و یک تماشاگر بی‌تفاوت. برای گسترش آن، می‌توانی این صحنه را در قالب یک مونولوگ کوتاه از زبان تماشاگر بنویسی که چرا فقط نگاه می‌کرد؟