عشق واقعی یعنی شریک شدن در رنج، نه تماشا کردن:
تحقیقات نوروساینس نشان میدهد وقتی کسی را عمیقاً دوست داریم، مغزمان هنگام دیدن درد او همان نواحی فعال مربوط به تجربهی شخصی درد را فعال میکند – یعنی مغز عاشق، رنج را «حس» میکند، نه فقط «میبیند». آیا شما تا به حال در رابطهای بودهاید که این همحسی واقعی را تجربه کرده باشید؟
راهکار:
این جملهی زیبا را میتوان به عنوان یک تست ساده برای روابط به کار برد: از خود بپرسید در لحظههای سخت، طرف مقابلتان اهل اقدام است یا فقط تماشا؟