تماشای خاموش

او دور بود، خیلی دور؛ مثلاً آن‌سوی خیابان.
هرچه تلاش می‌کردم نزدیک‌تر شوم، گویی فاصله میانمان بیشتر می‌شد.
تا جایی که دیگر ایستادم و از تلاش دست کشیدم.
انگار سهمم از او همین تماشای خاموش از این فاصله بود.
و من، چه خوشنود که دست‌کم، می‌توانستم او را در سکوت نظاره کنم.

نیواد🪶
️