تمام وجود یک نفر

عشق یعنی تمام وجود یک نفر؛ تعریفی ساده و عمیق:

از نظر عصب‌شناسی، عشق شدید فعالیت در بخش‌هایی از مغز مرتبط با پاداش (مثل جسم مخطط) را افزایش می‌دهد، در حالی که فعالیت در قشر پیش‌پیشانی (مرکز قضاوت و ترس) کاهش می‌یابد. این یعنی عشق واقعی، از نظر بیولوژیک، سیستم «خود» را دچار اختلال کرده و مرز بین «من» و «تو» را محو می‌کند. آیا این ادغام عصبی می‌تواند خطرناک باشد؟

راهکار:

برای گسترش این ایده، می‌توانید از اعضای تاو بپرسید: «اگر عشق یعنی تمام وجود یک نفر، بزرگ‌ترین فداکاری که برای نشان دادن این «تمامیت» می‌توان کرد چیست؟ یک مثال واقعی یا داستانی بزنید.»