قطع رابطه با دوست سمی؛ چرا ماندن اشتباه است:
در روانشناسی روابط، پدیدهای به نام «آلرژی اجتماعی» داریم: رفتارهای کوچک آزاردهنده بهمرور مثل یک آلرژی تشدید میشوند و هر بار شدیدتر فعال میشوند. مغز کنار کسی که از او بدمان میآید کورتیزول بیشتری ترشح میکند و این استرس مزمن سیستم ایمنی را تضعیف میکند. از طرفی نظریه مغز اجتماعی میگوید ظرفیت شناختی ما برای روابط محدود است؛ حذف یک رابطه منفی آزادسازی پهنای باند اجتماعی است.
راهکار:
این جمله در ظاهر ساده است، اما مغز ما بهخاطر خطای «زیانگریزی» هزینه قطع رابطه را بزرگتر از ماندن در یک رابطه فرسایشی میبیند. برای همین خیلیها مدتی طولانی در دوستیهایی میمانند که از آن بیزارند. نکته تازه: قطع رابطه لازم نیست نمایشی باشد؛ «کمرنگکردن تدریجی» انرژیات را حفظ میکند و مغز راحتتر آن را میپذیرد.