تجزیه کلمه مادر: ما و در، راز یتیمی:
در زبانشناسی شناختی، تجزیه کلمات به اجزای معنادار (مثل «ما» و «در») نوعی «ریشهشناسی عامیانه» است که ذهن برای پر کردن خلأهای عاطفی میسازد. جالب اینجاست که در فارسی باستان، ریشه «مادر» به «ماتَر» برمیگردد که هیچ ربطی به «ما» و «در» ندارد، اما این بازتفسیر ناخودآگاه نشان میدهد مغز ما برای بقا، حتی در کلمات هم به دنبال پناهگاه میگردد. آیا این نوع بازتعریف کلمات میتواند به التیام فقدان کمک کند؟
راهکار:
این بازی زبانی زیبا را میتوان به «پدر» هم تعمیم داد: «پ» مثل پناه و «در» مثل دروازه. شاید یتیمی از نبودن هر دو در شروع شود.