دوستی سه نفره؛ ما بدون هم یتیمیم:
تحقیقات عصبشناسی نشون میده مغز آدمها دوستان نزدیک رو شبیه خودش پردازش میکنه؛ توی یه مطالعه، وقتی شرکتکننده اسم بهترین دوستش رو شنید، همون ناحیه مغزش فعال شد که به خودش فکر میکرد. حتی موقع درد فیزیکی، اگه دست دوستت رو گرفته باشی، درد کمتر حس میشه. پس «بدون هم یتیمیم» فقط یه حرف قشنگ نیست؛ سیستم عصبی ما واقعاً با آدمهای مهم زندگیمون یکی میشه.
راهکار:
این متن نشون میده هویت شما سه نفر به هم گره خورده؛ جالب اینجاست که قویترین تیمها اونایی نیستن که همیشه به هم چسبیدن، بلکه اونایی هستن که هرکدوم میتونن تنهایی بایستن ولی انتخاب میکنن کنار هم باشن. شاید وابستگی عاطفی، دقیقاً همون چیزی باشه که تیمتون رو از یه گروه معمولی به یه خانواده تبدیل کرده.