تاس زندگی ما شیش نداشت؛ یعنی بدشانس بودیم؟:
در یک تاس سالم، احتمال نیامدن شیش در ۶۰ بار پرتاب (۵/۶)^۶۰ تقریباً ۰.۰۰۰۰۱۸ است؛ ولی ذهن ما رویدادهای تصادفی را به «تقدیر» تبدیل میکند. روانشناسان به این «خطای بازنگری» میگویند: بعد از اتفاق، همهچیز شبیه سرنوشتِ از پیش نوشتهشده دیده میشود، در حالی که فقط یکی از بینهایت ترکیبِ ممکن بوده. تاس هیچ حافظهای ندارد؛ پس شاید این جمله فقط روایتِ ذهن از یک پرتابِ عادی است.
راهکار:
یک بازتعریف تیز: اگر تاسِ زندگیات شیش ندارد، یعنی این بازی قرار نیست با شانس برنده شود؛ پس باهوشتر از آن باش که منتظر یک عدد خوب بنشینی. بهترین بازیکنها با همین دستِ کمشان بهترین ترکیب را میسازند.