طلوع از افق

خون جوانان به جای مهر خاوران؛ طلوعی که روایت دیگری دارد:

در باور اسطوره‌ای، مهر/میترا با طلوع و پیمان پیوند دارد؛ اما این‌جا طلوعِ خون، قراردادِ کهن را می‌شکند. جالب است که در فیزیک، رنگ سرخ سپیده‌دم نتیجه‌ی پراکندگی ریلی است: ذرات ریز هوا نور آبی را پراکنده می‌کنند و سرخ باقی می‌ماند. پس اگر «سرخ» دیده می‌شود، یعنی نور دارد از لابه‌لای غبار و سدها رخنه می‌کند؛ خون جوانان هم از دل همین گذرِ سخت، افق را نقاشی کرده است.

راهکار:

این تصویر را میتوان از زاویه‌ی «زخمِ طلوع» هم دید: هر بار خونی از افق بزند، داغی بر دامن صبح می‌نشیند؛ همان داغ، بعدها نشانه‌ی هویتی می‌شود که نمی‌خواهد دوباره تاریکی را بپذیرد.