تلخترین جمله تاریخ: تکرار نشدن عزیزان:
ذهن انسان همیشه دنبال تکرار خاطرات خوش است، اما علم عصبشناسی میگوید هر بار خاطرهای را به یاد میآوریم، آن را بازنویسی میکنیم. بنابراین نه تنها خود فرد تکرار نمیشود، بلکه خاطرهاش هم دقیقاً تکراری نیست. این «اثر ناپایداری حافظه» است. آیا دلتنگی ما از همین حقیقت عمیق ریشه میگیرد؟
راهکار:
این جمله بهجای تلخی، میتواند یادآور ارزش لحظههای نایاب باشد؛ هر فرد مثل یک اثر هنری است که هیچ نسخهی دومی از آن وجود ندارد.