عادت به درد یا پذیرش؟ رها نشدن از گذشته:
مغز برای عادت کردن به درد طراحی نشده؛ درد یک زنگ خطر بقاست. در درد مزمن، سیستم عصبی حساسیت مرکزی پیدا میکند و آستانه تحمل پایین میآید، نه اینکه به آن عادت کنی. پژوهشها میگویند پذیرش درد، بدون تسلیم شدن، فعالیت آمیگدال را کم و تجربه درد را تغییر میدهد. آیا «عادت» با «پذیرش» فقط در ظاهر شبیه است؟
راهکار:
این جمله تسلیمطلبی را عادی میکند؛ اما بازنویسیِ این حس میتواند این باشد: «دردها نمیگذارند بری؛ شاید برای این است که هنوز درسِ روبهرویی با آنها را ندادهاند.»