زخم باز و تلخی جهان در شعر کوتاه غمگین:
اسید سیتریک لیمو گیرنده‌های درد (نوسیسپتورها) را مستقیم تحریک می‌کند؛ همان مسیری که زخم باز را به مغز مخابره می‌کند. جالب اینکه مغز درد اجتماعی را هم تا حدی در قشر کمربندی قدامی پردازش می‌کند، پس «جهان تکه‌ای لیمو» فقط استعاره نیست؛ شبیه‌سازی عصبیِ مواجهه زخم با اسید است. آیا تندی جهان همیشه از خودِ لیمو است یا از زخم ما؟
راهکار:
این تصویر را می‌توان وارونه خواند: زخم باز، مرز میان من و جهان را برداشته؛ لیمو هم فقط اسید نیست، ویتامین و طعم است. می‌توانی در ادامه بنویسی جهان نه تکه‌ای لیمو، بلکه آشپزی است که گاهی نمک می‌پاشد و گاهی شکر؛ زخم هم شاید نه شکاف، که دهانِ چشیدن باشد.