تلخی بعد از شیرینی

از خنده به خودکشی؛ داستان تلخ ناپایداری شادی:

در روان‌شناسی، پدیده‌ای به نام «تضاد لذت-درد» وجود دارد: مغز ما برای حفظ تعادل، پس از هر اوج لذت، به همان میزان ظرفیت رنج را افزایش می‌دهد. دوپامین که مسئول پاداش است، در مواجهه با محرک‌های شدید، گیرنده‌هایش را کاهش می‌دهد و فرد دچار بی‌لذتی مفرط می‌شود. به همین دلیل، همان چیزی که دیروز اوج سرخوشی بود، امروز به منبع عذاب تبدیل می‌شود. این چرخه در اعتیاد و روابط پرشور مشهور است. آیا راه فراری از این تله بیولوژیک وجود دارد؟

راهکار:

این جمله یادآور قانون تضاد است: هر چیزی که ما را به اوج لذت می‌برد، می‌تواند به قعر رنج بکشاند. مغز ما برای حفظ تعادل، پس از هر اوج شادی، به همان اندازه ظرفیت اندوه را افزایش می‌دهد. شاید راه فرار، جستجوی آرامش پایدار به جای هیجان‌های زودگذر باشد.