وقتی طرف مقابلت تلخ میشود، محبتش را جای دیگری خرج میکند:
در روانشناسی به این حالت میگویند جابجایی عاطفی: انسانها برای فرار از اضطرابِ مواجهه با منبع تلخی، محبت را به سوژهای امنتر منتقل میکنند تا سیستم پاداش مغز دوباره فعال شود. مواجهه با فرد تلخشده، حس تهدید و کورتیزول را بالا میبرد؛ پس مغز بهجای حل تعارض، مسیر لذتِ کمهزینهتر را انتخاب میکند. اگر قند تمام شود چه؟
راهکار:
این جمله را میشود جور دیگری دید: تلخی همیشه پایان محبت نیست، گاهی نشانهی نیازِ دیدهنشدن است؛ آدمها وقتی احساس امنیت یا شنیدهشدن نکنند، قندشان را به کسی میدهند که ارزانتر میپذیرد. پس بهجای ردیابی رقیب، شاید پرسش مفیدتر این باشد که کدام نیاز در رابطه شما بیپاسخ مانده است.