تلخی از دست دادن عزیزان

خاک می‌گیرد و پس نمی‌دهد؛ تلنگری برای قدرشناسی:

از منظر زیست‌شناسی، خاک دقیقاً پس می‌دهد: بدن تجزیه شده و عناصرش به گیاهان و جانداران جدید منتقل می‌شود. اما آنچه ما «فرد» می‌نامیم، برای همیشه گم می‌شود. این تناقض، هستهٔ تراژدی انسانی است. شاید آگاهی از این حقیقت، بزرگ‌ترین هدیهٔ زیست‌شناختی مرگ برای قدرشناسی از بودن کنار هم باشد.

راهکار:

مرگ پایان نیست، بلکه دگرگونی است. خاک عناصر بدن را به چرخهٔ طبیعت بازمی‌گرداند و حیات تازه‌ای می‌سازد. شاید اگر به این استحاله نگاه کنیم، تلخی «پس ندادن» کمرنگ شود و قدرشناسی ما از هم‌اکنون، ادای دینی به آن دگرگونی باشد.