نفرت از انسانیت: وقتی جهنم، دیگرانند:
زیستشناسان میگویند انسان تنها گونهای است که میتواند «نفرت» را به عنوان یک مفهوم انتزاعی و پایدار در ذهن پرورش دهد، نه صرفاً یک واکنش لحظهای به تهدید. این ظرفیت برای نفرتِ عمیق و برنامهریزی شده، از همان قشر پیشپیشانی میآید که به ما عشق، همدلی و اخلاق میدهد. پارادوکس مغز انسان نیست؟
راهکار:
این حس تلخ، در فلسفهٔ اگزیستانسیالیسم و آثار نویسندگانی مانند «سارتر» که میگفت «جهنم، دیگرانند» به شکلی عمیق کاویده شده. شاید مطالعهای در این حوزه، این احساس را از یک حس شخصی به یک پرسش فلسفی جهانی تبدیل کند.