دعای درمان با توسل به امام حسین:
در روانشناسی دین، این حالت را «وابستگی ایمن به امر قدسی» مینامند. فرد در مواجهه با رنج، به جای احساس رهاشدگی، به تصویری از معبود پناه میبرد که همزمان هم «طبیب» است و هم «شهید». این دوگانه، امید را در عمیقترین لحظات یأس زنده نگه میدارد. شما در چه موقعیتهای دیگری این حس درماندگیِ امیدوار را تجربه کردهاید؟
راهکار:
برای گسترش این حس، میتوانید به زیارتنامهها یا ادعیهای که در آنها به امام حسین(ع) به عنوان «طبیب دوا» یا شفیع اشاره شده، مراجعه کنید. این متون غنای بیشتری به این احساس میبخشند.