تلاش برای خود بودن

تلاش برای خود بودن؛ بی‌فایده یا مسیر ساختن من؟:

مغز هر ۱۰ سال تقریباً تمام اتم‌های کربنش را جایگزین می‌کند، اما الگوی اتصال نورون‌ها و روایت شخصی‌ات می‌ماند. پس «من» نه یک شیء ثابت است و نه توهم محض؛ مثل شعله‌ای است که با سوخت تازه همان شعله می‌ماند. تلاش برای «من» بودن یعنی حفظ این الگو در عین تغییر. آیا تو همان شعله‌ای یا سوختش؟

راهکار:

به جای اینکه «من» را یک مقصد ثابت ببینی، آن را مثل یک رودخانه ببین: هر لحظه از انتخاب‌ها، حذف‌ها و رابطه‌هایت ساخته می‌شود. آنچه بی‌فایده است، چسبیدن به یک تصویر منجمد از خود است؛ نه خودِ فرایندِ شدن.