تلافی روزگار

کارما و انتظار ناخودآگاه عدالت کیهانی:

باور به کارما ریشه در «خطای شناختی جهان عادل» دارد. مغز ما برای کاهش اضطراب، ترجیح می‌دهد باور کند بدی‌ها حتماً بازخورد دارند. مطالعه‌ای در دانشگاه واترلو نشان داد حتی بی‌خدایانِ سرسخت هم هنگام دیدن بی‌عدالتی، ناخودآگاه منتظر نوعی تلافی فراطبیعی می‌مانند. این توهم عدالت، مسکنی برای تاب‌آوری روانی است. سؤال: اگر مطمئن می‌شدید کارما وجود ندارد، با خاطیان چگونه رفتار می‌کردید؟

راهکار:

به جای تمرکز بر انتقام کیهانی، می‌توانی این اصل روانشناسی را امتحان کنی: رهایی از انتظار تنبیه دیگران، فضای ذهنی تو را آزاد می‌کند. انرژیت را صرف ساختن چیزی چنان ارزشمند کن که گذشتۀ تلخ را بی‌اهمیت جلوه دهد.

درک عواقب رفتار با دیگران: