عشق یکطرفه: من میسوزم و میسازم، تو فقط میسوزی:
آیا میدانستید در روانشناسی، این الگو «هموابستگی» (Codependency) نام دارد؟ جایی که یک نفر مدام نقش ناجی یا سازنده را بازی میکند و طرف مقابل فقط مصرفکننده انرژی عاطفی است. جالب اینجاست که مغز ما در چنین رابطههایی دوپامین و اکسیتوسین را با استرس و اضطراب اشتباه میگیرد و به آن معتاد میشود. یعنی سوختن برای طرف مقابل، از نظر شیمیایی، شبیه به مصرف یک داروی خطرناک است. سوال اینجاست: آیا میشود عشق را بدون این آتشسوزی تجربه کرد؟
راهکار:
این متن انگار از زاویه دید کسی نوشته شده که مدام در رابطه خودش را فدا میکند. شاید جالب باشد اگر به جای «من میسوزم و میسازم»، به این فکر کنید که «من میسازم بدون اینکه بسوزم». مرز بین عشق و خودویرانگری گاهی آنقدر نازک است که یادمان میرود ساختنِ واقعی نیاز به سوختن ندارد.