تقصیر دل

هرچه گذشت مقصر قلبمان بود:

من از تو هر چی خردم تقصیر دلمه:

عیب از شما نیست؛ تقصیر دل مهربون ماست:

در روانشناسی، پدیده‌ای به نام «فرافکنی» وجود دارد که در آن فرد ویژگی‌ها یا احساسات ناخوشایند خود را به دیگران نسبت می‌دهد. جمله شما به زیبایی این مفهوم را در بافت عاطفی نشان می‌دهد: گاهی «دل مهربان» ما، برای محافظت از خود در برابر احساس آسیب‌پذیری، عیوب را در دیگری جستجو می‌کند. آیا این مهربانی است یا مکانیسم دفاعی؟

راهکار:

این متن را می‌توان از زاویه‌ای دیگر نگاه کرد: شاید این «دل مهربان» در واقع یک «دل بی‌قرار» است که با عیب‌جویی از دیگران، بی‌قراری خود را مدیریت می‌کند. این نگاه، مسئولیت را به جای سرزنش، به سمت درک یک وضعیت پیچیده روانی می‌برد.