راز دو برابر شدن شادی و نصف شدن غم با همدلی:
پژوهشهای عصبشناختی نشان میدهد هنگام درد، اگر دست کسی را بگیرید، فعالیت قشر سینگولات قدامی که به درد پاسخ میدهد کم میشود؛ یعنی مغز حضور دیگری را «مسکن» میخواند. در شادی هم نورونهای آینهای فعال میشوند و دیدن شادی دیگران، لذت را در مغز تقویت میکند. پس این «نصف و دو برابر» فقط یک ضربالمثل نیست؛ معماری مغز ما برای همدلی سیمکشی شده است. سؤال: اگر حضور مجازی هم همین اثر را داشته باشد، چرا نوتیفیکیشن هیچوقت جای دست گرم را نمیگیرد؟
راهکار:
در روانشناسی به این پدیده «تسکین اجتماعی درد» میگویند؛ حتی تصور حضور یک دوست مهربان، آستانه تحمل درد فیزیکی را بالا میبرد. پس این جمله فقط یک حرف قشنگ نیست، بلکه یک واقعیت عصبی قابل آزمایش است.