خوش به حال کسی که شب تا صبح براش تکس میفرستی:
تحقیقات نشون میده ارسال پیام در ساعات پایانی شب (بعد از ۱۱ شب) سطح دوپامین و اکسی توسین رو به شدت بالا میبره—همون هورمونهایی که تو عاشقی ترشح میشن. دلیلش اینه که مغز تو تاریکی کمتر حواسش پرت میشه و پیامها رو عمیقتر پردازش میکنه. پس اون tتکسهای نیمهشبی درواقع یه جور «تزریق عاطفی» هستن. حالا سوال اینه: آیا فرستندهش هم به اندازه گیرنده لذت میبره؟
راهکار:
این جمله رو میشه از زاویهای دیگه هم دید: کسی که شب تا صبح برات تکس میزنه، نه فقط تو رو خوشبخت میکنه، بلکه خودش هم با هر پیام یه ذره از خوابش زده. شاید خوشبختی واقعی مال اونی باشه که حاضر شده بیخوابی بکشه تا تو بخوابی.