تکرار روز و شب

زندگی مثل شطرنج؛ دوگانگی شجاعت و ناامیدی:

تعداد کل بازی‌های ممکن شطرنج از تعداد اتم‌های جهان هستی بیشتر است! با این همه تنوع، هر روز و شب ما انگار در حال تکرار یک شطرنج بی‌پایانیم. آیا واقعاً انتخاب‌های ما آزادانه‌اند یا فقط حرکات از پیش تعیین‌شده‌ای در صفحه‌ای بزرگتر؟

راهکار:

این شعر، دوگانگی نقش انسان را به تصویر می‌کشد؛ اما در شطرنج زندگی، هر دو نقش – شجاع و ناامید – برای تکامل بازی لازم هستند. شاید ناامیدی هم گامی است برای شجاعت بعدی.