دیلماهای فراموش کردن عشق در شبهای روشن:
آیا میدانستید مغز انسان برای «فراموش کردن عمدی» یک نفر، از همان مدارهای «بهخاطر آوردن» استفاده میکند؟ پدیدهای به نام «بازبینی حافظه» (Memory Reconsolidation) نشان میدهد هر بار که خاطرهای را به یاد میآورید، آن را دوباره ذخیره میکنید – پس تکرار جملهی «میخواهم فراموشش کنم» عملاً دارد خاطره را محکمتر میکند. جالبتر اینکه آزمایشها ثابت کردهاند فاصله گرفتن فیزیکی از اشیا و مکانهای مرتبط با آن شخص، فعالسازی مدارهای عصبی وابستگی را تا ۴۰٪ کاهش میدهد. حالا سؤال: آیا واقعاً راهی جز تغییر جغرافیای زندگیات وجود دارد؟
راهکار:
این دو جمله دقیقاً تضاد درونی پس از جدایی را نشان میدهند: ذهن منطقی میگوید «فراموشش کنم»، اما ناخودآگاه با تکرار رفتارهایش ثابت میکند هنوز وابستگی هست. تحقیقات نشان میدهد «تلاش فعال برای سرکوب خاطرات» (ironic process) دقیقاً همان خاطرات را قویتر میکند. راهحل، نه سرکوب، که «جایگزینی عادت» است: هر بار که خواستی کاری را مثل او انجام دهی، یک کار کاملاً جدید و شخصی خودت را جایگزین کن.