تکرار باگ اعتماد در انسان:
از نظر علوم شناختی، این «باگ» ممکن است ریشه در «سوگیری خوشبینی» داشته باشد؛ یک خطای سیستماتیک مغز که باعث میشود احتمال وقوع نتایج مثبت را بیشازحد و احتمال نتایج منفی را کمتر از واقع تخمین بزنیم، حتی با وجود شواهد خلاف آن. این مکانیسم برای انعطافپذیری و ادامه زندگی اجتماعی ضروری است، اما هزینههای عاطفی سنگینی دارد. آیا این یک نقص طراحی است یا یک ویژگی ضروری برای بقا؟
راهکار:
این جمله بیشتر یک مشاهده فلسفی است تا یک سوال. شاید قدم بعدی این باشد که بپرسیم: «چه مکانیسمهای روانشناختی ما را وادار میکند با وجود تجربههای تلخ، باز هم به افراد جدید اعتماد کنیم؟»