تکرار انکار

ترس از پرواز بی‌احساس: نگاهی به شعر فلسفی:

واقعیت جالب: در روانشناسی، «بی‌احساسی عاطفی» یا «الکسی‌تایمی» گاهی نه فقدان احساس، که ترس از شدت آن است. مغز برای محافظت، حس‌ها را خفه می‌کند. این شعر دقیقاً همان پارادوکس را به تصویر می‌کشد: ترس از آغازِ بی‌احساس، ترس از پروازِ بی‌حس. آیا خودِ این ترس، قوی‌ترین احساسی نیست که داری؟

راهکار:

شاید ترس از بی‌احساسی در واقع ترس از کشف این باشد که عمیق‌ترین ترس‌هایت، همان نشانه‌ی زنده بودن احساسات‌اند. چه می‌شود اگر به جای پرهیز، بنشینی و با همین تناقض روبه‌رو شوی؟