راهی برای رهایی از غم با بستن چشم:
در روانشناسی، این تمایل برای «مُردن» یا حذف یک احساس، با مکانیسم دفاعی «انکار» مرتبط است. جالب اینجاست که تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد بستن چشمها واقعاً میتواند فعالیت قشر بینایی را کاهش داده و پردازش احساسات درونی را عمیقتر کند، اما نه برای نابودی آنها، بلکه برای پردازش. آیا تا به حال پس از بستن چشمها، غم به شکل واضحتری خود را نشان داده است؟
راهکار:
این حس، شبیه به اصل روانشناختی «تفکر جادویی» است؛ باور به اینکه یک عمل فیزیکی (بستن چشم) میتواند یک حالت ذهنی (غم) را از بین ببرد. شاید مفید باشد که به جای تلاش برای «کشتن» غم، آن را به عنوان یک سیگنال بپذیرید و از خود بپرسید: «این احساس دقیقاً چه نیازی از من را نشان میدهد که برآورده نشده؟»